"Toen Harry en ik gingen trouwen en op het terrein van een groot bejaardencomplex gingen wonen (Harry werkte daar), kwam het idee om voor de bewoners een toneelstuk op te voeren. De toneelgroep werd gevormd door een aantal personeelsleden van het tehuis. Ik mocht meedoen, omdat ik daar woonde en er zo ook bij hoorde. Zo voerden we gedurende een aantal jaren twee keer per jaar een toneelstuk op.

Dat heb ik altijd erg leuk gevonden om te doen; om in de huid van een ander te kruipen. Toen de hervormde vrouwenclub zoveel jaar bestond hebben we ook een toneelstuk opgevoerd, waaraan ik meedeed. En eigenlijk in mijn werk als onderwijzeres doe je niet anders dan “toneelspelen”!

Dan kom je Pieter en Jannet tegen en hoor je dat zij een stuk op gaan voeren over het bijbelboek Hosea. Ik was gelijk enthousiast en heb me aangemeld om mee te doen als er een volgend stuk gespeeld zou worden. Inmiddels heb ik de rol gehad van een oma in het kerststuk: “What Christmas means to me”. Na de kluchten en comedies van jaren terug, is het heel waardevol om nu een stuk te spelen met een christelijke boodschap en zo je geloof uit te dragen."